نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه گلستان

2 استادیار گروه علوم اجتماعی مازندران

3 دانشجوی دکتری جامعه شناسی دانشگاه اصفهان

چکیده

شادی در زندگی جوانان انگیزه، پویایی و تحرک ایجاد می‌کند و به عنوان یک کاتالیزور می‌تواند نقش تسریع کننده‌ای در فرایند توسعه جامعه داشته باشد. از این رو با توجه به اهمیت شادی در زندگی جوانان، هدف از این پژوهش مطالعه تأثیر سرمایه فرهنگی و ابعاد آن بر شادی آنها می‌باشد. از آنجا که در باب شادی نظریه واحدی وجود ندارد، یک چارچوب نظری تلفیقی با تأکید بر نظریات بوردیو مطرح شده است. روش پژوهش در این تحقیق پیمایشی است. بدین منظور     نمونه ای 380 نفری از افراد 15 تا 29 سال شهر بابلسر به طور تصادفی انتخاب شده‌اند. داده‌ها با استفاده از دو نوع پرسشنامه (اصلاح شده آکسفورد برای سنجش شادی و محقق ساخته برای سنجش سرمایه فرهنگی) جمع آوری شدند. یافته‌های آزمون همبستگی پیرسون نشان می‌دهد که بین متغیر مستقل     سرمایه فرهنگی و ابعاد آن با شادی جوانان همبستگی مستقیم وجود دارد. لکن بیشترین همبستگی شادی با بعد عینیت‌یافته و کمترین همبستگی آن با بعد نهادینه ‌شده می‌باشد. همچنین متغیرهای زمینه‌ای (جنسیت، سن و وضعیت تأهل) هیچ کدام با شادی رابطه نداشتند و تنها متغیرهای تحصیلات و پایگاه اقتصادی- اجتماعی با شادی رابطه معنی‌دار داشتند. در آزمون چند متغیره نیز مشخص شد که سرمایه فرهنگی عینیت‌یافته، تحصیلات و پایگاه اقتصادی- اجتماعی در مجموع 11 درصد از واریانس متغیر وابسته شادی را تبیین می‌کنند.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Cultural capital and youth’ happiness

نویسندگان [English]

  • Gholamreza Khoshfar 1
  • Heidr Janaalizadeh 2
  • Fatemeh Akbarzadeh 3
  • Hamid Dehghani 3

چکیده [English]

Happiness produces motivate and mobility in the life of the youth. Also it can play an accelerating role on the process of society’s development. Thus, with the regard of importance of happiness in the life of young people, this study aims to examine relationships of cultural capital and its dimensions with happiness. Using a combined theoretical framework by focusing on Bourdieu’s theories.Survey is our research method. Data was collected through questionnaires distributed among 380 people residing in Babolsar city who were selected through random sampling. Findings based on Pierson tests; show that there is a direct correlation between independent variable of cultural capital and its dimensions with youth' happiness. Among the dimensions, the most influenced variable on happiness is Objectified cultural capital and the lest is Institutionalized cultural capital. Demographic variables such gender, age and marital status have no correlation with happiness and among them only education and social_ economic status have significant relationship with dependent variables. Findings on multiple regression technique show that objectified cultural capital, education and social_ economic status account for 11 percent of happiness variance in population.

کلیدواژه‌ها [English]

  • happiness
  • Cultural Capital
  • embodied cultural capital
  • Objectified cultural capital
  • Institutionalized cultural capital
  • Youth
  • Babolsar city