نوع مقاله: مقاله پژوهشی

چکیده

با ورود ایران به قرن چهاردهم شمسی و هم‌زمان با تغییرات و دگرگونی‌های گسترده‌ای که در ناحیه‌های مختلف فرهنگ ایرانی صورت گرفت، معماری ایران نیز که پس از انحطاط سنت معماری ایرانی نیاز به تحول و بازآرایی را در خود احساس می‌کرد با ورود وارتان هوانسیان به ایران مسیر تازه‌ای در پیش گرفت. راهنمای تئوریک این نوشتار نظریه میدان پی‌یر بوردیو و نیز مباحث جامعه‌شناسی معماری اروین پانوفسکی است. با تکیه بر این مبانی نظری پرسش‌های پژوهش به گونه‌ای تدوین شده‌اند که بتوان ابتدا ساختار میدان معماری ایران در ابتدای سده‌ چهاردهم خورشیدی را ترسیم کرد و سپس تفاوت‌های آن را با میدان‌های فرهنگی دیگر مورد تجزیه و تحلیل قرار داد. وارتان هوانسیان آرشیتکت تحصیلکرده‌ی فرانسه با تأسیس ژورنال‌های تخصصی، ارائه مباحث تئوریک، تأسیس انجمن‌ها و ایجاد همبستگی درونی میان معماران نوگرا و نیز به‌کارگیری زبان و واژگان نوآیین در شکل‌گیری میدان مستقل معماری نقشی اساسی ایفا کرد و خود با برخورداری از حجم به نسبت بالای سرمایه‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و نمادین، سرآمد این میدان و پایه‌گذار رسم نوینی در معماری ایران شد. باید توجه داشت که نظر به ویژگی‌های ذاتی معماری و موقعیت بینابین آن میان هنر و کار سفارشی قواعد حاکم بر نحوه‌ی توزیع سرمایه‌ها در این میدان با سایر میدان‌های فرهنگی متفاوت است. در این مقاله سعی بر آن بوده که ضمن توضیح ویژگی‌های میدان معماری ایران در سال‌های 1300 تا 1340 و نشان دادن موقعیت وارتان در این میدان، از خلال مقایسه‌ی آن با برخی از میدان‌های فرهنگی دیگر (شعر، داستان، نمایشنامه و نقاشی) تفاوت‌های ناشی از دیگرگونگی ذاتی میدان معماری نشان داده شود.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Emergence of Iranian Architectural Field in Early Modern Iran: Vartan Havanesian and his Modernist Perspective, Notes on Sociology of Architecture

چکیده [English]

Iranian architecture, concurrent with a wide multi-dimensional transformation in different aspects of Iranian culture, was needed to be rearranged -in the beginning of the contemporary Persian century- especially after decadence in Iranian architectural tradition. The article is guided by Pierre Bourdieu’s field theory and Ervin Panofsky’s sociology of architecture. Relying upon this theoretical basis, the research questions are asked to design the structure of Iranian architectural field then to compare it analytically with other cultural fields. Graduated from French academic system, Vartan Havanesian, came to establish specialized associations and journals besides a modified theoretical manifest and a refashioned technical glossary. In doing so, his cultural, social, economic, and symbolic capitals helped him achieve a first portrait status inside the field of architecture. Considering the intrinsic traits of architecture and its moderate position between Art and ordered job, capital distribution rules of the field are absolutely different from other cultural fields. While trying to scrutinize traits of the Iranian architectural field and the structural position of Vartan inside the field based on Bourdieu’s field theory, the article attempts to depict essential differentness of architectural field through a comparison among other cultural fields, such as poem, novel, drama, and painting.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Sociology of Architecture
  • Field Theory
  • Vartan Huvanesian
  • tradition
  • decadence