نوع مقاله: مقاله پژوهشی

چکیده

متاسینما یا خود بازنمایی و خود ارجاعی های سینما را به معنایی گسترده تر از تقلیل آن به ژانر می توان آنرا مجادله ای بر سر جایگاه سینما در جامعه دانست. از این رو متاسینما راجع به رابطه سینما و جامعه و به طور کلی راجع به ماهیت سینما در فرایند تجربه مدرنیته در ایران نیز هست. چرا که سینما قبل از هر چیز مهمترین فرم فرهنگی مخلوق مدرنیته است. ازاین‌رو، این امکان وجود خواهد داشت که به‌مدد متاسینمای سینمای ایران پس از انقلاب اسلامی، تأملی از جایگاه سینما در جامعه سینمایی ایران و در نتیجه از مدرنیته ارائه دهیم. در این مقاله، متاسینمای سینمای ایران پس از انقلاب اسلامی بررسی شده است. هدف این مقاله آن است که با کاوش در خود ارجاعی‌های سینما پس از انقلاب چیزی راجع به تجربه مدرنیته در ایران کشف کند. بررسی چند متافیلم شاخص سینمای ایران پس از انقلاب نشان می دهد که سه شکل سینما در جایگاه تهدیدی برای نظم امور، امری حقیقی در مجاورت زندگی روزمره و سینما به مثابه فرمی که در خلق آن ناتوان هستیم، اشکالی هستند که متاسینما راجع به ماهیت سینما و در نتیجه راجع به مدرنیته به ما می‌گوید.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Cinema about Cinema: Meta-Cinema of the Iranian Post-Revolution Cinema

چکیده [English]

In a sense, broader than reducing it to a genre, meta-cinema or the self-representation and self-reference of cinema, can be regarded as a dispute over the status of cinema in society. Meta-cinema is also about the relationship between cinema and society or, generally, the nature of cinema in the experience of modernity in Iran; this is because, more than anything else, cinema is the most important cultural product of modernity. Therefore, I deemed it possible to provide an analysis of the status of cinema in the Iranian cinematic society, and consequently, of modernity, by taking advantage of the meta-cinema of the Iranian post-Revolution cinema. In this article the meta-cinema of the Iranian cinema after the 1979 revolution is studied. This article aims to investigate the experience of modernity in Iran by analyzing self-references of the Iranian post-Revolution cinema. A study of some prominent meta-films of the Iranian post-Revolution cinema indicates that the following three are the forms which meta-cinema discloses about the nature of cinema and, as a result, about modernity: cinema as a threat to the order of affairs, cinema as the real alongside the everyday life, and cinema as a form which we are unable to create.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Meta-cinema
  • Iranian post- Islamic Revolution cinema
  • The Experience of modernity
  • Modernity in Iran