نوع مقاله: مقاله پژوهشی

چکیده

برنامه‌سازان تلویزیونی از طریق تصویر و صدا، معنایی غالب را به مثابه پیام اصلی برای مخاطب ارسال می‌کنند اما پیام‌های دریافتی نهایی همان‌هایی هستند که بیننده ادراک نموده است. بررسی فرآیند چگونگی ادراک مخاطب از برنامه‌های تلویزیونی به مثابه متن و استفاده آن در زندگی روزمره در قالب نظریه تحلیل ادراک نشان می‌دهد که مخاطب در مقابل رسانه تنها نیست بلکه بوسیله دایره‌ای از روابط اجتماعی احاطه شده است که بر چگونگی تفسیر وی از این متون تأثیر می‌گذارد. لذا ادراک مخاطب،  فرآیندی اجتماعی و نه شخصی است.
این مقاله از طریق جستجویی تجربی و با تأکید بر یکی از نتایج حایز اهمیت تحقیقی با عنوان: «تحلیل ادراکی گفتمان سریال‌های پرطرفدار تلویزیونی در میان مخاطبان زن»[1] توضیح می‌دهد که ادراک مخاطب از متون رسانه‌ای، بیش از آنکه تحت تأثیر پیام‌های ارسالی برنامه‌سازان باشد، تحت تأثیر روابط اجتماعی در برگیرنده مخاطب است.
 



[1]. این تحقیق در قالب پایان‌نامه کارشناسی ارشد رشته ارتباطات اجتماعی- گرایش روزنامه‌نگاری در دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز به راهنمایی دکتر تژا میرفخرایی توسط فرشته طاهری‌نیا (بهار 1388) انجام گرفته است.

کلیدواژه‌ها