نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی فلسفه‌ی علوم اجتماعی

2 گروه انسان‌شناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

چکیده

اعضای فارسی‌زبان آن در حال افزایش می‌باشند و جوانان در حال استفاده‌ی روز‌افزون از آن به عنوان بستری برای طی کردن فرآیند اجتماعی شدن و ارتباط بر‌قرار کردن، هستند. به تازگی، تغییراتی در شیوه‌های زبانی این نسل جوان به صورت لفاظی‌های رکیک جنسی مشاهده شده است. این موضوع حتی در برخی از سپهر‌ها و اماکن عمومی نیز به راحتی قابل مشاهده است. در پژوهش حاضر شبکه‌ی اجتماعی توییتر و بخش مورد استفاده از آن توسط فارسی زبانان مورد پایش قرار گرفته است. هدف این پایش حصول پاسخ برای این پرسش است که آیا با توجه به سابقه‌ی ادبی محافظه‌کار ایران و میراث ادبی بسیار عظیم آن، چنین تغییرات نا‌گهانی در ساختار‌های زبان‌شناختی عینی و واقعی هستند؟ آیا هیچ جنبش هوییت‌خواهی پشت این تغییرات نا‌گهانی میان ایرانیان و فارسی‌زبانان وجود دارد یا خیر؟ و در صورت مثبت بودن پاسخ‌ به سوالات قبل، ویژگی‌ها و مشخصه‌ی چنین پدیده‌ای چیست؟

برای نیل به این هدف، رویکرد زبان‌شناسی‌ اجتماعی در سایه‌ی انسان‌شناسی و قوم‌نگاری مورد استفاده قرار گرفته است تا این رویداد مورد بررسی قرار قرار گیرد. روش کیفی «تحلیل محتوا» برای تجزیه و تحلیل توزیع‌ها و فراوانی و کمیت این توهین‌های جنسی در توییتر فارسی به کار گرفته شده است. توییت‌های مورد بررسی، توییت‌های فارسی زبانی هستند که توسط کار‌بران ایرانی توییتر در این بستر قرار گرفته اند.
محور اصلی این پژوهش، ارائه‌ی فرضیه‌ای مبنی بر ظهور هویت‌ یا هویت‌های اجتماعی جدیدی در میان ایرانیان است که چنین «ضد-زبان» یا «ضد-‌گفتماتی» به عنوان نشانه‌ی حکایت‌گر آن مطرح می‌باشد.

کلیدواژه‌ها