نویسنده

دانشجوی دکتری تئاتر دانشگاه تهران

چکیده

   پژوهش حاضر می‏کوشد با تمرکز بر شاخص‏ها و کارویژه‏های انحصاری سینما در عصر دیجیتال و رویکردی جامعه‏شناختی، به گونه‏شناسی و تحلیل نظام‏های ادراک تن در سینما بپردازد. برای انجام این کار، نخست با ارائۀ تعاریف کاربردی از عنصر تن و جایگاه آن در هنر سینما، مسئلۀ اصلی پژوهش در خصوص چیستی مفهوم و معنای تن با تمرکز بر آرای کیت کریگان[1] در سه گونۀ اصلی تن در نظریه‏های جامعه‏شناسی -اَبژه، اُبژه و سوژه[2]- صورت‏بندی شده و سپس، برپایۀ گونه‏های یادشده و تمرکز بر نظام‏های پیشنهادی و شش‏گانۀ ادراکی ویتکین[3] در گسترۀ هنر(نشانه‏شناختی، اجتماعی، ادراکی، لمسی، دیدمانی و جسمانی) به گونه‏شناسی تحلیلیِ این عنصر در سینمای دیجیتال پرداخته می‏شود. در گام سوم، فرضیۀ اصلی پژوهش مبنی بر دگرگونی ریخت‏های سه‏گانۀ ادراک تن-اَبژه، اُبژه و سوژه- به واسطۀ دیجیتالی‏شدن سینما، با سنجش تطبیقی و تحلیلی مناسبات و تفاوت‏های کارکردی و ساختاری این عنصر در سینمای دیجیتال و آنالوگ، مورد سنجش قرار گرفته و نهایتا، فهمی کاربردی از چیستی گفتمان و گونه‏های ادراک تن در سینمای دیجیتال ارائه می‏شود. برآیند پژوهش حاضر، امکان تحلیلیِ سه نظام نشانه‏شناختی، اجتماعی و ادراکی را به اثبات رسانده و نظام ادراک لمسی را، در پایین‏ترین سطح از انطباق و توان برای ادراک تمامیِ گونه‏های سینمایی قلمداد می‏کند. همچنین، فرضیه‏های اصلی پژوهش مبنی بر کارآمدی نظام‏های ادراکی ویتکین در تحلیل گونه‏های اصلی و سه‏گانۀ تن در سینما-با انگاشت چیرگی گونۀ سوم: تن سوژه، به ترتیب تایید و رد می‏شود.



[1] Kate Cregan


[2] Abject, Object, Subject.


[3] Robert W. Witkin

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Typology and Analysis of Body Perception Systems in Digital Cinema

نویسنده [English]

  • Ali Roein

Phd Student

چکیده [English]

The purpose of this research is Typology and analysis of body perception systems in the cinema with focusing on the unique features and characteristics of Cinema in the Digital Age by sociological approach. To achieve this goal in the first step, provides the functional definitions of the body element and its place in the Cinema as an Art to formulate the main research issue about concerning the concept and meaning of the Body, focusing on the views of Keith Craigan[1] on the three main forms of the body-Abject, Object, Subject- in sociology theories. Then, on the basis of the above-mentioned species, and focusing on the proposed systems and the six-dimensional cognitive of Whitkin[2] In the field of art (semiotic, social, perceptual, tactile, visual and physical), implemented the process of analytical typology of this element in the Digital Age of the Cinema. In the third step, the main hypothesis of the research _transformation of three-dimensional forms of perception of body- Abject, Object, Subject - measured by comparing and analyzing the relationships and functional and structural differences of this element in the Digital Cinema and Analog Cinema. At the end, an applied understanding of the meaning of discourse and types of body-perception in Digital Cinema is presented. The results of this research prove the possibility of analyzing three semiotic, social and perceptual systems and considers the system of touch perception at the lowest level of adaptation and ability to perceive all kinds of the Cinema. Also, the main hypotheses of the research on the efficacy Weitkin's Perceptual Systems in the analysis of main and three-body types in the cinema, assuming the domination of the third species: the body of the subject is confirmed and rejected respectively.



[1] Kate Cregan


[2] Robert W. Witkin

کلیدواژه‌ها [English]

  • Body Discourse
  • Body Perception
  • Sociology of Art
  • Cinema
  • media
  • object
  • Subject

  • اباذری، یوسف و حمیدی، نفیسه(1387)، «جامعه‏شناسی بدن و پاره‏ای مناقشات»، در پژوهش زنان، دوره6، شماره4، زمستان، صص 160-127.
  • انگلیس، دیوید و هاگسون، جان(1395)، جامعه‏شناسی هنر: شیوه‏های دیدن، تهران: نی.
  • آزادارمکی، تقی و چاوشیان، حسن(1381)، «بدن به مثابه رسانه هویت»، در جامعه‏شناسی ایران، دوره چهارم، شماره4، صص75-57.
  • امامی، اکرم(1387)، «آنالوگ به دیجیتال» در مجله رادیو، سال هفتم، شماره 42، صص 12-1.
  • بروتون، داوید لو(1396)، جامعه‏شناسی بدن، ترجمه ناصر فکوهی، چاپ سوم، تهران: ثالث.
  • جواهری، فاطمه(1387)، «بدن و دلالت‏های فرهنگی-اجتماعی آن» در نامه پژوهش فرهنگی، دوره9، شماره1، بهار، صص 88-37.
  • جونز، امیلیا(1395)، «بدن» در مفاهیم بنیادی تاریخ هنر، ترجمه مهران مهاجر و محمد نبوی، تهران: مینوی خرد.
  • ذکایی، محمدسعید(1386)، «جوانان، بدن و فرهنگ تناسب» در تحقیقات فرهنگی، سال اول، شماره1، پاییز، صص 141-117. 
  • سعیدی، علی‏اصغر(1386)، «بدن و مصرف فرهنگی» در مهندسی فرهنگی، دی و بهمن، صص 38-29.
  • غراب، ناصرالدین(1387)، «بدن و دین»، در نامه پژوهش فرهنگی، دوره6، شماره2، تابستان، صص 170-145.
  • کریگان، کیت(1395)، جامعه‏شناسی بدن‏، ترجمه محسن ناصری‏راد، تهران: نقش و نگار.
  • قهرمانی، محمدباقر(1381) «سینمای دیجیتالی» در فصلنامه هنر، شماره 52، صص 176-183.
  • نقاشیان، بیتا(1391)، «اصول متافیزیک روح و برآمدن هستی‏شناسی بدن؛ بنیادهای فلیفی عطف به بدن نزد مرلوپونتی»، در فصلنامه تاریخ پزشکی، سال چهارم، شماره یازدهم، تابستان، صص96-73.
  • نیچه، فردریش(1387)، چنین گفت زرتشت، ترجمه داریوش آشوری، چاپ بیست و هشتم، تهران: آگه.
  • توحیدلو، یگانه و شعیری، حمیدرضا(1396)، «مطالعه پروتزسازی گفتمانی: چرا دروغ روایی پروتز است؟» در پژوهش ادبیات معاصر جهان، دوره22، شماره1، بهار و تابستان، صص 286-269.
  • رضایی و دیگران(1396)، «بررسی و تحلیل کارکرد پادگفتمانی نامه‏های نیمایوشیج» در دوفصلنامه زبان و ادبیات فارسی، سال25، شماره83، بهار و تابستان، صص 133-154.
  • شعیری، حمیدرضا و ترابی، بیتا(1391)، «بررسی شرایط تولید و دریافت معنا در ارتباط گفتمانی» در دوفصلنامه علمی-پژوهشی زبان پژوهشی دانشگاه الزهرا، سال سوم، شماره6، بهار و تابستان، صص 23-49.
  • _______________(1388)، «از نشانه‏شناسی ساختگرا تا نشانه-معناشناسی گفتمانی» در فصلنامه تخصصی نقد ادبی، سری2، شماره8، زمستان، صص 33-51.
  • _______________(1394)، «مقاومت، ممارست و مماشات گفتمانی: قلمروهای گفتمان و کارکردهای نشانه-معناشناختی آن» در مجله جامعه‏شناسی ایران، دوره شانزدهم، شماره 1، بهار، صص 110-128.
  • _______________(1394)، «نشانه-معناشناسی حایل‏های گفتمانی»، در پایگاه اینترنتی فرهنگ امروز(www.farhangemrooz.com)، بازدید در تاریخ 19/2/1397.
  • مهم کار خیراندیش، پریسا(1389)، «نشانه‏شناسی سینما نو» در پژوهش ادبیات معاصر جهان، شماره60، زمستان، صص 113-126.