نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه اصفهان

2 دانشگاه علامه طباطبایی

10.22034/jcsc.2020.122556.2107

چکیده

حیات فرهنگی اشیاء یکی از حوزه‌های مطالعات فرهنگی و جامعه‌شناسی فرهنگی و بینا رشته‌ای است که در پژوهش‌های ایرانی محدود و کم‌بضاعت است. ما در این مقاله با عنایت به این کاستی پژوهشی تلاش خواهیم کرد تا به موجودیت اجتماعی و فرهنگی «در» به‌مثابه یک شیء و پدیدار نظر کنیم. این امر از خلال مطالعه‌ی تفسیری دو فیلم «خانه‌ی پدری» (کیانوش عیاری) و «آشغال‌های دوست‌داشتنی» (محسن امیر یوسفی) محقق خواهد شد. رویکرد نظری و روش‌شناختی ما در این مقاله مبتنی بر آرا و نظریات زیمل است. نتایج این مطالعه با پذیرش این پیش‌فرض که «انسان موجودی است مرز آفرین و دارای قوه وصل و فصل» نشان می‌دهد که پدیده «در» در این آثار عامل ایستایی، توقف و فروبستگی است. در فیلم خانه‌ی پدری مردان درْ می‌سازند، دیوار می‌کشند و پرده‌پوشی می‌کنند اما این زنان هستند که دیوار برمی‌چینند و قفل درها را می‌گشایند و از حقیقت پرده‌دَری می‌کنند. همچنین در این فیلم‌ها به‌واسطه عنصر «در» شاهد دیالکتیک درون و بیرون، پنهان و آشکار بودگی و همچنین امر شخصی و غیرشخصی هستیم. مطالعه این دو فیلم نشان می‌دهد که «در» همچنین با مقوله جنسیت، فردیت، سلطه، رازداری و امر تاریخی، گره‌خورده است. همچنین در کنار عنصر «در» عناصری دیگر همچون دیوار، قاب، پنجره و قفل، چونان یک موتیف و منظومه‌ای معنایی عمل می‌کنند که باب تفاسیر اجتماعی و فرهنگی را به خوانش متن می‌گشایند.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

On "Door" Simmelian look on "Lovely Trash" and "Paternal House"

نویسندگان [English]

  • Arash Hasanpour 1
  • baharak Mahmoudi 2

1 literature and humanities, university of Isfahan

2 allameh tabatabaei university

چکیده [English]

The cultural life of objects is one of the fields of cultural studies and cultural sociology and interdisciplinary discipline that is limited and lacking in Iranian research. In this article, we will attempt to address this research deficiency by considering the social and cultural existence of the 'door' as an object and emerging. This will be accomplished through an interpretive study of the two films "Paternal House" (Kianoush Aiyari) and "Lovely Trash" (Mohsen Amir Yousefi). Our theoretical and methodological approach in this article is based on Simmel's ideas and theories. The results of this study, by accepting the premise that "man is a creature, boundary-bound," suggest that the "door" phenomenon in these works is a static, stopping, and confining factor. In the film, the men in the paternity house make doors, knock down walls, and hide, but it is women who break through the walls and unlock the doors, revealing the truth. In these films we also see the dialectic of the inside and the outside, hidden and revealing, as well as personal and impersonal, through the 'in' element. Studying these two films shows that the Door is also intertwined with gender, individuality, domination, secrecy, and history. They also act alongside the "in" element, such as walls, frames, windows, and locks, as a semantic motif and context that open social and cultural interpretations to text reading.

کلیدواژه‌ها [English]

  • The Social History of Objects
  • Door
  • Dialectical Approach
  • George Simmel