فصلنامه مطالعات فرهنگی و ارتباطات

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

پژوهشگر پسادکتری گروه انسان‌شناسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران

چکیده

این مقاله به نقش گفتمان علمی ـ پزشکی و تاثیر آن بر تجربه بلوغ در میان نسل متولد پس از انقلاب اسلامی میپردازد و نشان میدهد که چطور زبان و دانش علمی نگاه این نسل را به عادت ماهیانه و سنت شفاهی که از نسلهای پیشین دریافت میکردند تغییر داده است. این مقاله نتیجه جمعآوری و تحلیل مصاحبههای کیفی است که با هشتاد نفر از متولدین دهه ۶۰ و دهه ۳۰ شمسی در تهران انجام دادهام و از آنها در مورد تجارب زنانهشان پرسیدهام. در این مقاله نشان میدهم که چطور عادت ماهیانه میتواند نه به عنوان یک امر بیولوژیک و زیستی بلکه به عنوان یک چهارچوب تحلیل در نظر گرفته شود.این مقاله در مورد جنبههای مثبت و منفی گفتمان پزشکی سازی جنسیت در دهههای اخیر بحث میکند و با استفاده از تجربیات زنان نشان میدهد که چطور دانش مدرن در عین کنترل بدن زنان به آنها این امکان را داده است تا با طبیعیانگاری قاعدگی راحتتر در مورد بدن و زنانگی صحبت کنند و کمتر از آن شرمگین باشند. هرچند این طبیعیانگاری بیشتر در جهت کنترل زنانگی و بدن زنان بوده است تا به پرسش کشیدن زمینههای فرهنگی و اجتماعی که بلوغ و قاعدگی را تابو میدانند.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Scientific discourse and puberty: A qualitative study among two generations of women in Tehran

نویسنده [English]

  • Nafiseh Sharifi

Postdoctoral researcher, Anthropology department, Faculty of Social Sciences, University of Tehran

چکیده [English]

This paper analyses the role of modern medical and scientific discourse in shaping younger generations of Iranian women’s perception of menstruation and puberty. This paper looks at menstruation as not only a biological event but also an analytical framework for understanding the socio-cultural construction of female sexuality in Iranian context. This paper is a result of an ethnographic research amongst two generations of women in Tehran: those born in the 1950s and those in the 1980s. This paper discusses the institutionalisation and professionalisation of sexuality in the post-revolutionary Iran and how it legitimises specific sources of learning sexuality – such as medical, biological and psychological sources – for the younger generations. Through the scientification of sexuality, women’s bodily experiences such as menarche is reduced to female biology. This reduction acts as a powerful regulating force, as it conceals the socio- cultural restrictions and rules that construct and discipline women’s bodily and sexual experiences in Iranian society. However, this paper highlights the contradictory aspects of scientific discourse of sexuality by arguing that modern science has provided younger generations of Iranian women with knowledge to accept their menstrual body and sexuality.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Menstruation
  • Puberty
  • Medicalisation of gender
  • Femininity
  • Intergenerational changes